Terapia rodzinna jest to metoda pracy psychoterapeuty z całą rodziną (zazwyczaj z osobami, które mieszkają razem) w celu poprawienia funkcjonowania rodziny jako całości, wyeliminowania działań/zachowań wpływających dysfunkcyjnie na poszczególnych członków rodziny. Terapia ta zakłada, że podłożem trudności w funkcjonowaniu danej osoby są zaburzone z jakiegoś powodu relacje zachodzące w systemie rodzinnym. Celem spotkań jest odkrycie czynników zaburzających co w efekcie daje możliwość poprawy funkcjonowania.Zazwyczaj spotkania odbywają się raz na dwa tygodnie i trwają 1,5 godz. Ta forma terapii zalecana jest szczególnie gdy:
- niektóre osoby z rodziny nie potrafią się ze sobą porozumieć,, żyją w otwartym konflikcie (kłótnie o błahe sprawy, niemożność podejmowania wspólnie decyzji, wzajemne niezrozumienie, nieumiejętność komunikowania swoich potrzeb).
- kiedy problemy jednego z członków rodziny oddziałują na całą rodzinę, pojawiają się nerwowe sytuacje, często odczuwane jest napięcie , często wybuchają awantury, występują tematy tabu, sekrety rodzinne.
- gdy jeden z członków rodziny cierpi na chorobę przewlekłą mające nie rzadko podłoże emocjonalne
- kiedy w rodzinie występuje problem anoreksji, bulimii, różnego rodzaju nerwic, psychoz(szczególnie schizofrenii).
- gdy rodzice czują, że tracą dobry kontakt ze swoim dzieckiem, które zamyka się w sobie, popada w niewłaściwe towarzystwo, moczy się w nocy lub zaczynają się problemy w szkole(wagary, złe oceny, naganne zachowanie).
- kiedy rodzina znalazła się w życiowym kryzysie i nie potrafi odnaleźć się w tej nowej sytuacji(śmierć w rodzinie, choroba jednej z osób, separacja, rozwód, wyjazd na granicę jednego z rodziców, bezrobocie).